جوش سرسیاه

جوش‌های زیر پوستی هستند که کومدون نام دارند، که ناشی از بسته‌شدن دهانهٔ خروجیِ غدد چربی پوست است. ترشحات چربی وقتی نمی‌تواند از دهانهٔ مسدودشدهٔ غدد چربی‌ساز خارج شود، داخل این غدد مثل بادکنک تجمع پیدا می‌کند؛ درنتیجه این تجمع چربی در زیر پوست جوش‌های زیرپوستی ایجاد می‌شود.
البته یکی از دلایل اصلی به‌ وجود آمدن این جوش‌ها زمینهٔ ژنتیک است. مواد آرایشی عوامل اصلی جوش‌های سرسیاه است، اما موارد دیگری نیز به‌شکل جانبی باعث انسداد غدد چربی‌ساز می‌شود؛ مانند استفاده از لوازم آرایش یا استفاده از پماد روی پوست. این موارد می‌تواند منجر به ایجاد جوش یا بدترشدن آن شود. علاوه بر این، نمونهٔ دیگر درمورد کسانی است که عادت دارند به موهایشان روغن یا ژل مو بزنند. هنگامی که موی چرب‌شده با پوست پیشانی تماس پیدا می‌کند، به ایجاد جوش زیر پوستی منجر خواهد شد. بین مردم یک نوع جوش دیگر هم به‌عنوان زیر پوستی نامیده می‌شود که از نظر علمی، ما جوش‌های زیر پوستی را همین کومدون‌ها می‌نامیم، ولی مردم یک‌سری از جوش‌های التهابیِ عمیق را جوش زیر پوستی می‌دانند. در مورد کومدون‌ها باید گفت که این جوش‌ها درد ندارند، فقط ظاهر آنها به‌شکلی است که انگار روی صورت مبتلایان شن پاشیده‌ باشند. برخی از این جوش‌های زیر پوستی به‌دلیل این‌که منفذ ظریفی به خارج باز کرده‌است، ممکن است به رنگ سیاه دیده شود که به آنها جوش سرسیاه هم گفته می‌شود؛ ولی بعضی از آنها که دهانهٔ کاملاً مسدود دارند و ترشحاتشان به بیرون نشت نمی‌کند، جوش‌های سرسفید یا جوش‌های بسته‌اند.
برای مشاهدهٔ بهترِ جوش‌های سفید، وقتی پوست را می‌کشیم، تجمع چربی را به‌شکل ذرات ظریفی روی پوست می‌توانیم ببینیم. درمورد این جوش‌ها یک نکتهٔ خوب این است که این جوش‌ها چون التهاب ندارد، بعد از تخلیه، از خودشان جا نمی‌گذارند؛ بنابراین، ضرورتی برای درمان آنها وجود ندارد، ولی اگر تعدادشان خیلی زیاد باشد، ممکن است پوست را تاحدی ناصاف نشان دهد.